Shloka 38
Adhyāya 168: Arjuna’s counters to māyā-rains and the onset of darkness
Nivātakavaca engagement
परंतु उस महान् तेजस्वी वीरने क्षणभरमें ही मेरे उस ब्रह्मास्त्रको भी शान्त कर दिया। राजन! उस ब्रह्मास्त्रके नष्ट होनेपर मेरे मनमें महान् भय समा गया ।। ततो<हं धनुरादाय तथाक्षय्ये महेषुधी । सहसाभ्यहनं भूत॑ तान्यप्यस्त्राण्यभक्षयत्,तब मैं धनुष और दोनों अक्षय तरकस लेकर सहसा उस दिव्य पुरुषपर आघात करने लगा, किंतु उसने उन सबको भी अपना आहार बना लिया
tato 'haṃ dhanur ādāya tathākṣayyau maheṣudhī | sahasābhyahanaṃ bhūtaṃ tāny apy astrāṇy abhakṣayat ||
Entonces tomé mi arco y, con mis dos carcajes inagotables colmados de grandes flechas, me abalancé sobre aquel ser prodigioso y lo ataqué con toda presteza. Pero él consumió incluso esos proyectiles como si fueran su alimento. Al ver mi Brahmāstra neutralizado y mis armas reducidas a la nada, el temor se alzó con fuerza en mi corazón.
अजुन उवाच
Educational Q&A
Even the greatest martial skill and the most potent astras can be rendered ineffective before a higher, divinely grounded power; the episode underscores humility and the ethical recognition of human limits in the face of the transcendent.
Arjuna, alarmed after his Brahmāstra is pacified, takes up his bow and his two inexhaustible quivers and attacks the extraordinary being; however, the being simply consumes the missiles, leaving Arjuna shaken with fear.