Shloka 29
Hanūmān’s Embrace, Counsel, and Promise to Amplify Bhīma’s Battle-Roar
Gandhamādana Continuation
एवं शास्त्रेषु भिन्नेषु बहुधा नीयते क्रिया । तपोदानप्रवृत्ता च राजसी भवति प्रजा,इस प्रकार भिन्न-भिन्न शास्त्रोंके होनेसे उनके बताये हुए कर्मोमें भी अनेक भेद हो जाते हैं तथा प्रजा तप और दान--इन दो ही धर्मोमें प्रवृत होकर राजसी हो जाती है
evaṁ śāstreṣu bhinneṣu bahudhā nīyate kriyā | tapodānapravṛttā ca rājasī bhavati prajā ||
Cuando las enseñanzas de los śāstra se hallan divididas y divergentes, también las prácticas prescritas son conducidas por muchos rumbos. Entonces el pueblo, entregado sobre todo a la austeridad (tapas) y al don (dāna) únicamente, queda dominado por la disposición rājasa: activa y exterior, movida por el afán de ostentación más que por la claridad interior.
भीम उवाच
Educational Q&A
Bhima warns that when authoritative teachings are fragmented and contradictory, religious action becomes inconsistent; people may cling to visible virtues like austerity and charity, yet remain rājasa—driven by activity, prestige, and external performance rather than balanced discernment.
In Bhima’s speech, he comments on the practical consequence of differing śāstric prescriptions: the populace follows varied rites and, focusing mainly on tapas and dāna, develops a predominantly rājasa character.