Shloka 2
Hanūmān’s Embrace, Counsel, and Promise to Amplify Bhīma’s Battle-Roar
Gandhamādana Continuation
उवाच श्लक्ष्णया वाचा हनूमन्तं कपीश्वरम् । मया धन्यतरो नास्ति यदार्य दृष्टवानहम्,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! हनुमानजीके ऐसा कहनेपर प्रतापी वीर महाबाहु भीमसेनके मनमें बड़ा हर्ष हुआ। उन्होंने बड़े प्रेमसे अपने भाई वानरराज हनुमान्को प्रणाम करके मधुर वाणीमें कहा--“अहा! आज मेरे समान बड़भागी दूसरा कोई नहीं है; क्योंकि आज मुझे अपने ज्येष्ठ भ्राताका दर्शन हुआ है
uvāca ślakṣṇayā vācā hanūmantaṃ kapīśvaram | mayā dhanyataro nāsti yad ārya dṛṣṭavān aham ||
Con palabras suaves, Bhīma se dirigió a Hanumān, señor de los monos: «Nadie es más afortunado que yo, oh noble, pues hoy te he contemplado». En el marco del relato, Vaiśaṃpāyana refiere a Janamejaya que, tras las palabras de Hanumān, una gran alegría brotó en el corazón de Bhīmasena; inclinándose ante su hermano mayor, Hanumān, habló con dulzura, expresando gratitud y reverencia hacia el anciano y el venerable.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True greatness expresses itself as humility and reverence: Bhīma, famed for strength, considers himself blessed not by conquest but by the darśana of a venerable elder (Hanūmān). The verse highlights dharmic conduct—soft speech, gratitude, and honoring elders and the worthy.
After Hanūmān has spoken, Bhīma is filled with joy. He bows to Hanūmān—recognized as his elder brother—and addresses him with gentle words, declaring that no one is more fortunate than he because he has seen him.