Shloka 5
देव–विष्णु–संवादः । कालेयगणस्य समुद्राश्रयः । अगस्त्योपसर्पणम्
Devas and Viṣṇu on the Kāleyas; Approach to Agastya
शिरोश्रि: प्रपतद्धिश्चाप्यन्तरिक्षान्महीतलम् | तालैरिव महाराज व॒न्ताद् भ्रष्टरदृश्यत,महाराज! अपने मूल स्थानसे टूटकर गिरे हुए ताल-फलोंके समान आकाशसे गिरते हुए योद्धाओंके मस्तकों-द्वारा वहाँकी भूमि आच्छादित दिखायी देती थी
śirobhiḥ prapatadbhiś cāpy antarīkṣān mahītalam | tālair iva mahārāja vṛntād bhraṣṭair adṛśyata ||
Dijo Lomaśa: «¡Oh gran rey! El suelo parecía cubierto por las cabezas de los guerreros que caían del cielo, como frutos de palmera desprendidos de su racimo. Aquella visión revelaba el terrible precio de la violencia: los cuerpos reducidos a meros objetos, y la tierra cargada con los frutos de la ira y del conflicto».
लोगश उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the grim fruit of violence: in war, human life is reduced to a horrifying spectacle, reminding rulers and listeners that anger and conflict inevitably yield suffering and moral burden.
Lomaśa describes to the king a terrifying scene where warriors’ heads are seen falling from the sky and covering the ground, compared to palm-fruits dropping from their stalks—an image emphasizing the scale and horror of slaughter.