Shloka 7
Adhyāya 96: Nārada Guides Mātali in Varuṇa’s Realm
Varuṇa-loka Darśana
इनके सिवा ये दूसरे जो मनुष्य, पशु, पक्षी तथा जीवलोकमें विचरनेवाले अन्यान्य तिर्यग्योनिके प्राणी हैं, वे अल्पकालमें ही कालके गालमें चले जाते हैं ।। भूयिष्ठेन तु राजान: श्रियं भुक्त्वा55युष: क्षये | तरुणा: प्रतिपद्यन्ते भोक्तुं सुकृतदुष्कृते,राजालोग भी प्राय: राजलक्ष्मीका उपभोग करके आयुकी समाप्ति होनेपर मृत्यु होनेके पश्चात् अपने पाप-पुण्यका फल भोगनेके लिये पुनः नूतन जन्म ग्रहण करते हैं
imeṣāṃ śeṣā ye ’nye manuṣyāḥ paśavaḥ pakṣiṇaś ca jīvaloke vicaranā anye ’nye tiryagyonayaḥ prāṇinaḥ, te ’lpakālenaiva kālasya gāle praviśanti. bhūyiṣṭhena tu rājānaḥ śriyaṃ bhuktvā āyuṣaḥ kṣaye mṛtyum upetya sukṛtaduṣkṛtayoḥ phalaṃ bhoktuṃ punaḥ taruṇāḥ pratipadyante.
Aparte de estos, los demás seres que se mueven por el mundo—hombres, bestias, aves y las muchas criaturas nacidas de vientres no humanos—son tragados con rapidez por el Tiempo. Pero los reyes, en su mayor parte, después de gozar de la prosperidad real, cuando su vida se agota y encuentran la muerte, toman de nuevo un nacimiento fresco y juvenil para experimentar los frutos de sus obras buenas y malas.
कण्व उवाच
Educational Q&A
All embodied beings are quickly overtaken by Time, and even powerful kings—after enjoying prosperity—must face death and then reap the consequences of their actions through further births. Royal status does not exempt one from karma and impermanence.
Kaṇva is reflecting on mortality and the karmic cycle: ordinary creatures perish swiftly, while kings typically pass from worldly splendor to death and then return to embodied life to experience the fruits of merit and demerit.