Shloka 30
कृष्णेन विदुरं प्रति आगमन-हेतु-निवेदनम् / Krishna explains the purpose of his coming to Vidura
'शत्रुसूदन! जहाँ दुष्टतापूर्ण विचार लिये बहुसंख्यक शत्रु बैठे हों, वहाँ उनके बीच आप कैसे जाना चाहते हैं? शत्रुहन्ता महाबाहु श्रीकृष्ण! यद्यपि सम्पूर्ण देवता भी सर्वधा आपके सामने टिक नहीं सकते हैं तथा आपका जो प्रभाव, पुरुषार्थ और बुद्धिबल है, उसे भी मैं जानता हूँ; तथापि माधव! पाण्डवोंपर जो मेरा प्रेम है, वही और उससे भी बढ़कर आपके प्रति है। अत: प्रेम, अधिक आदर और सौहार्दसे प्रेरित होकर मैं यह बात कह रहा हूँ ।। २७ --२९ || या मे प्रीति: पुष्कराक्ष त्वद्दर्शनसमुद्धवा । सा किमाख्यायते तुभ्यमन्तरात्मासि देहिनाम्
yā me prītiḥ puṣkarākṣa tvaddarśana-samudbhavā | sā kim ākhyāyate tubhyam antarātmāsi dehinām ||
Dijo Vaiśampāyana: «¡Oh Śatrusūdana! Allí donde se sientan numerosos enemigos, con pensamientos colmados de maldad, ¿cómo deseas entrar en medio de ellos? Oh Mahābāhu, Śrī Kṛṣṇa, matador de enemigos: aunque ni todos los dioses pueden sostenerse ante ti, y yo conozco tu influjo, tu esfuerzo varonil y la fuerza de tu inteligencia, con todo, oh Mādhava, el amor que tengo por los Pāṇḍavas, ese mismo —y aún mayor— lo tengo por ti. Por eso, movido por amor, por mayor respeto y por amistad, digo estas palabras. Oh de ojos de loto, el afecto que nace en mí al verte, ¿cómo podría describírtelo? Pues tú moras como el Ser interior en todos los seres encarnados.»
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames Kṛṣṇa not merely as a heroic ally but as the indwelling Self (antarātmā) of all embodied beings; therefore, ordinary speech cannot fully ‘inform’ him of one’s inner affection, since he already knows it from within.
In the Udyoga Parva’s tense pre-war diplomacy, the speaker expresses deep personal devotion and reverence toward Kṛṣṇa, saying that the love stirred by seeing him is beyond description—especially to Kṛṣṇa himself, who is present as the inner witness in all.