Shloka 27
इन्द्रस्य दुःखप्राप्तिः—त्रिशिरोवधः, वृत्रोत्पत्तिः, जृम्भिकाजननम्
Indra’s Distress: Slaying of Triśiras, Birth of Vṛtra, and the Origin of Yawning
क्योंकि वे मारे जानेपर भी अपने तेजसे उद्दीप्त होकर जीवित-से दिखायी देते थे। युद्धमें मारे हुए त्रिशिराके तीनों सिर जीते-जागते-से अद्भुत प्रतीत हो रहे थे ।।
tato 'tibhītatagātras tu śakra āste vicārayan | athājagāma paraśuṃ skandhenādāya vardhakiḥ ||
Pues aun muertos, seguían encendidos por su propio tejas y parecían vivos. En el campo de batalla, las tres cabezas cercenadas de Triśiras se mostraban prodigiosamente vivientes. Al verlo, Indra (Śakra) fue presa de un miedo intensísimo y se sentó, absorto en una cavilación angustiada. En ese mismo instante llegó un carpintero, llevando un hacha al hombro.
शल्य उवाच
Educational Q&A
The passage highlights how violence can produce unsettling, unforeseen consequences: even apparent victory may be shadowed by fear and moral uncertainty, prompting reflection rather than triumph.
After witnessing the uncanny, seemingly living appearance of the slain Triśiras’s three heads, Indra becomes deeply frightened and sits thinking; at that moment a carpenter appears carrying an axe, setting up the next action in the episode.