Shloka 13
सहदेव–सात्यकि संवादः
Sahadeva and Satyaki on resolve after failed conciliation
सात्यकिं च महावीर्य विराटं च सहात्मजम् । द्रपदं॑ च सहामात्य॑ धृष्टद्युम्नं च माधव,केशव! अपने शरीरमें मांस और रक्तका बोझ बढ़ानेवाला कौन ऐसा मनुष्य है, जो युद्धमें युधिष्ठि, भीमसेन, किसीसे पराजित न होनेवाले अर्जुन, सहदेव, बलराम, महापराक्रमी सात्यकि, पुत्रोंसहित विराट, मन्त्रियोंसहित द्रुपद, धृष्टद्युम्न, पराक्रमी काशिराज, चेदिनरेश धृष्टकेतु तथा आपका और मेरा सामना कर सके?
sātyakiṁ ca mahāvīryaṁ virāṭaṁ ca sahātmajam | drupadaṁ ca sahāmātyaṁ dhṛṣṭadyumnaṁ ca mādhava-keśava |
Dijo Nakula: «Y también Sātyaki, de gran poder; y Virāṭa con sus hijos; y Drupada con sus ministros; y Dhṛṣṭadyumna asimismo —¡oh Mādhava, oh Keśava!—. ¿Quién es ese hombre, que no haría sino aumentar en su cuerpo la carga de carne y sangre, capaz de plantarse contra ti y contra mí en batalla, cuando Yudhiṣṭhira, Bhīmasena, el invencible Arjuna, Sahadeva, Balarāma, el poderoso Sātyaki, Virāṭa con sus hijos, Drupada con sus consejeros, Dhṛṣṭadyumna, el valiente rey de Kāśī y Dhṛṣṭaketu de Cedi están de nuestro lado?»
नकुल उवाच
Educational Q&A
The verse uses a sharp ethical contrast: mere physical life (‘flesh and blood’) is worthless without discernment and righteous purpose. Nakula asserts that opposing a dharmically aligned coalition led by Kṛṣṇa and the Pāṇḍavas is not bravery but self-destructive folly.
In the Udyoga Parva’s war-preparation context, Nakula enumerates the principal allies on the Pāṇḍava side and, addressing Kṛṣṇa as Mādhava/Keśava, challenges the plausibility of any opponent daring to face such combined strength.