Shloka 2
Dvārakāyāṃ Sāhāyya-vibhāgaḥ (Alliance Allocation at Dvārakā) / उद्योगपर्व अध्याय ७
प्रस्थाप्य दूतानन्यत्र द्वारकां पुरुषर्षभ: । स्वयं जगाम कौरव्य: कुन्तीपुत्रो धनंजय:,अन्य सब स्थानोंमें दूत भेजकर कुरुकुलनन्दन कुन्तीपुत्र नरश्रेष्ठ धनंजय स्वयं द्वारकापुरीको गये
prasthāpya dūtān anyatra dvārakāṃ puruṣarṣabhaḥ | svayaṃ jagāma kauravyaḥ kuntīputro dhanaṃjayaḥ ||
Tras despachar emisarios a otros lugares, Dhanaṃjaya —hijo de Kuntī, toro entre los hombres, gloria de la estirpe Kuru— fue él mismo a Dvārakā. El relato subraya una prudente razón de Estado: cuando un asunto es decisivo para el dharma y para el conflicto que se avecina, no se confía sólo en mensajeros, sino que se emprende personalmente la misión crucial.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
When dharma and public welfare are at stake, a leader combines broad outreach (sending envoys) with personal accountability (going himself) for the most consequential alliance or decision.
Vaiśampāyana narrates that Arjuna, after sending messengers to various places, personally travels to Dvārakā—signaling the importance of securing support there in the unfolding political crisis.