Shloka 4
Udyoga Parva, Adhyaya 52: Dhṛtarāṣṭra’s Appraisal of Pāṇḍava Strength and the Case for Restraint
इनके सिवा जो इच्छा करते ही इन्द्र आदि देवताओंसहित इन सम्पूर्ण लोकोंको अपने वशमें कर सकते हैं, वे जगत्स्ष्टा महाबली भगवान् श्रीकृष्ण भी पाण्डवोंको विजय दिलानेका दृढ़ निश्चय कर चुके हैं ।। समस्तामर्जुनाद् विद्यां सात्यकि: क्षिप्रमाप्तवान् शैनेय: समरे स्थाता बीजवत् प्रवपठ्छरान्,शिनिके पौत्र सात्यकिने थोड़े ही समयमें अर्जुनसे उनकी सारी अस्त्रविद्या सीख ली थी। इस युद्धमें वे भी बीजकी भाँति बाणोंको बोते हुए पाण्डवपक्षकी ओरसे खड़े होंगे
eteṣāṃ vinā ye icchāmātreṇa indra-prabhṛtibhir devaiḥ saha imān sarvān lokān vaśīkartuṃ śaknuvanti, te jagat-sraṣṭā mahābalī bhagavān śrīkṛṣṇo 'pi pāṇḍavānāṃ vijayaṃ dṛḍha-niścayaṃ kṛtavān. samastām arjunād vidyāṃ sātyakiḥ kṣipram āptavān; śaineyaḥ samare sthātā bījavad pravapac charān.
Dijo Dhṛtarāṣṭra: «Aparte de ellos, hay quienes, con solo desearlo, podrían someter a su poder todos los mundos —junto con Indra y los demás dioses—. Y aun el poderoso Señor Śrī Kṛṣṇa, creador y sustentador del mundo, ha tomado la firme determinación de asegurar la victoria de los Pāṇḍava. Además, Sātyaki, nieto de Śini (Śaineya), aprendió con rapidez de Arjuna toda la ciencia de las armas; en esta guerra también él se mantendrá del lado de los Pāṇḍava, derramando flechas como quien siembra semillas.»
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
The passage underscores how decisive moral and strategic outcomes in the epic are shaped not only by human prowess but also by unwavering resolve and powerful alliances—especially the alignment of Kṛṣṇa’s will with the Pāṇḍavas. It also highlights the ethical weight of choosing sides: strength and skill (like Sātyaki’s mastery of astravidyā) become consequential when placed in service of a cause.
Dhṛtarāṣṭra reflects on the formidable support behind the Pāṇḍavas: Kṛṣṇa has firmly determined their victory, and Sātyaki—trained rapidly by Arjuna in the full range of weapon-lore—will fight for them, releasing arrows in overwhelming volleys.