Shloka 13
Udyoga Parva, Adhyaya 52: Dhṛtarāṣṭra’s Appraisal of Pāṇḍava Strength and the Case for Restraint
पाण्डुनन्दन युधिष्ठिर दर्शनीय, मनस्वी, लक्ष्मीवान्, ब्रह्मर्षियोंके समान तेजस्वी, मेधावी, सुनिश्चित बुद्धिसे युक्त, धर्मात्मा, मित्रों तथा मन्त्रियोंसे सम्पन्न, युद्धके लिये उद्योगशील सैनिकोंसे संयुक्त, महारथी भाइयों और वीरशिरोमणि श्वशुरोंसे सुरक्षित, धैर्यवान्, मन्त्रणाको गुप्त रखनेवाले, पुरुषोंमें सिंहके समान पराक्रमी, दयालु, उदार, लज्जाशील, यथार्थ पराक्रमसे सम्पन्न, अनेक शास्त्रोंके ज्ञाता, मनको वशमें रखनेवाले, वृद्धसेवी तथा जितेन्द्रिय हैं। इस प्रकार सर्वगुणसम्पन्न और प्रज्वलित अग्निके समान ताप देनेवाले उन युधिष्ठिरके सम्मुख युद्ध करनेके लिये कौन मूर्ख जा सकेगा? कौन अचेत एवं मरणासन्न मनुष्य पतंगोंकी भाँति दुर्निवार पाण्डवरूपी अग्निमें जान-बूझकर गिरेगा? ।। ८ --१२ || तनुरुद्धः शिखी राजा मिथ्योपचरितो मया । मन्दानां मम पुत्राणां युद्धेनानतं करिष्यति,राजा युधिष्ठिर सूक्ष्म और एक स्थानमें अवरुद्ध अग्निके समान हैं। मैंने मिथ्या व्यवहारसे उनका तिरस्कार किया है, अतः: वे युद्ध करके मेरे मूर्ख पुत्रोंका अवश्य विनाश कर डालेंगे
dhṛtarāṣṭra uvāca | pāṇḍunandana yudhiṣṭhiraḥ darśanīyaḥ manasvī lakṣmīvān brahmarṣibhiḥ samaṃ tejasvī medhāvī niścitabuddhiyuktaḥ dharmātmā mitraiḥ mantribhiś ca sampannaḥ yuddhāya udyogibhiḥ sainikaiḥ saṃyuktaḥ mahārathibhrātṛbhiḥ vīraśiromaṇibhiḥ śvaśuraiś ca surakṣitaḥ dhairyavān mantraguptaḥ puruṣasiṃha iva parākramī dayāluḥ udāraḥ lajjāśīlaḥ yathārthaparākramasampannaḥ anekaśāstrajñaḥ manonigrahavān vṛddhasevī jitendriyaś ca | evaṃ sarvaguṇasampannaṃ prajvalitāgnisamaṃ tāpadam taṃ yudhiṣṭhiram abhimukhaṃ yuddhāya kaḥ mūḍho gacchet? kaḥ acetā maraṇāsannaḥ patangavat durṇivāra-pāṇḍavāgnau jñātvā nipatet? | tanuruddhaḥ śikhī rājā mithyopacarito mayā | mandānāṃ mama putrāṇāṃ yuddhena antaṃ kariṣyati ||
Dhṛtarāṣṭra dijo: «Yudhiṣṭhira, hijo de Pāṇḍu, es grato a la vista, de ánimo elevado y favorecido por la fortuna. Resplandece con un fulgor semejante al de los Brahmarṣis; es inteligente, firme en el juicio, recto en espíritu, y está sostenido por amigos y consejeros sabios. Lo acompañan soldados diligentes para la guerra; lo protegen sus hermanos, grandes combatientes de carro, y sus heroicos suegros, los más eminentes. Es constante, sabe guardar en secreto el consejo, y entre los hombres es león en valor—pero también compasivo, generoso y recatado; su proeza es verdadera, no fingida. Conoce muchos śāstras, domina su mente, sirve a los ancianos y se gobierna a sí mismo. ¿Quién, pues, sería tan necio como para ir a la guerra contra un hombre así, pleno de virtudes y abrasador como un fuego encendido? ¿Qué insensato, ya cercano a la muerte, caería a sabiendas, como polilla, en el fuego irresistible que son los Pāṇḍavas? »Yudhiṣṭhira es como un fuego confinado en un espacio estrecho: intenso e imparable cuando se le suelta. Yo lo he agraviado con tratos falsos; por eso, mediante la guerra, sin duda llevará a mis hijos, torpes de entendimiento, a su fin.»
धृतराष्ट उवाच