Shloka 30
Sanatsujāta on the Imperceptible Eternal Light (यत्तच्छुक्रं महज्ज्योतिः)
आत्मैव स्थानं मम जन्म चात्मा ओतप्रोतो5हमजरप्रतिष्ठ: । अजकश्षरो दिवारात्रमतन्द्रितो 5हं मां विज्ञाय कविरास्ते प्रसन्न:,आत्मा ही मेरा स्थान है और आत्मा ही मेरा जन्म (उद्गम) है। मैं सबमें ओतप्रोत और अपनी अजर ([नित्य-नूतन) महिमामें स्थित हूँ। मैं अजन्मा, चराचर-स्वरूप तथा दिन-रात सावधान रहनेवाला हूँ। मुझे जानकर ज्ञानी पुरुष परम प्रसन्न हो जाता है
ātmaiva sthānaṃ mama janma cātmā otaproto 'ham ajara-pratiṣṭhaḥ | ajaḥ kṣaro divārātram atandrito 'haṃ māṃ vijñāya kavir āste prasannaḥ ||
Sanatsujāta proclama acerca del Sí mismo: “El Sí mismo es mi morada, y el Sí mismo es mi origen. Penetro a todos los seres, entretejido en ellos, y sin embargo permanezco establecido en una majestad que no envejece, siempre nueva. No nacido, presente como lo móvil y lo inmóvil, y siempre vigilante de día y de noche—quien me conoce así, el sabio vidente, mora en una serenidad profunda.”
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
That the Ātman is the ultimate ground and origin, pervading all as an interwoven presence, unborn and unaging; realizing this brings the wise person lasting serenity and fearlessness amid worldly upheaval.
Within the Sanatsujātīya section of Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs (in response to existential doubt and anxiety before the impending war) by presenting knowledge of the Self as the remedy that stabilizes the mind and clarifies dharmic judgment.