Shloka 30
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
त्यक्तेद्रव्यैर्यद् भवति नोपयुक्तैश्न कामतः । न च द्रव्यैस्तद् भवति नोपयुक्तैश्न कामत:,(वैराग्यपूर्वक) पदार्थोंके त्यागसे जो निष्कामता आती है, वह स्वेच्छापूर्वक उनका उपभोग करनेसे नहीं आती। अधिक धन-सम्पत्तिके संग्रहसे निष्कामता नहीं सिद्ध होती तथा कामनापूर्तिके लिये उसका उपभोग करनेसे भी कामका त्याग नहीं होता
tyaktair dravyair yad bhavati nopayuktaiḥ na kāmataḥ | na ca dravyais tad bhavati nopayuktaiḥ na kāmataḥ ||
Sanatsujāta enseña que la libertad interior llamada ausencia de deseo no nace de entregarse a las posesiones a voluntad. Lo que se obtiene al renunciar a riquezas no usadas o innecesarias no se alcanza disfrutando de esas mismas cosas por placer; ni la ausencia de deseo se establece por el mero acopio de bienes, y aun su consumo para satisfacer anhelos no equivale a abandonar el deseo.
सनत्युजात उवाच