समृद्धा गुणतः: केचिद् भवन्ति धनतो<परे । धनवृद्धान् गुणैहीनान् धृतराष्ट्र विवर्जय,धृतराष्ट्र! कुछ लोग गुणसे समृद्ध होते हैं और कुछ लोग धनसे। जो धनके धनी होते हुए भी गुणोंसे हीन हैं, उन्हें सर्वथा त्याग दीजिये
samṛddhā guṇataḥ kecid bhavanti dhanato 'pare | dhanavṛddhān guṇaihīnān dhṛtarāṣṭra vivarjaya ||
Dijo Vidura: «Unos prosperan por sus virtudes, y otros prosperan por su riqueza. Oh Dhṛtarāṣṭra, abandona por completo a quienes son ricos en bienes pero carecen de buenas cualidades».
विदुर उवाच
True worth is measured by guṇa (virtue and character), not merely by dhana (wealth). A ruler should not favor or keep close those who are wealthy but lack moral qualities, because such association corrupts governance and dharma.
In the Udyoga Parva’s counsel-setting, Vidura addresses King Dhṛtarāṣṭra with ethical guidance, urging him to discriminate in whom he supports and associates with—specifically to reject wealthy yet unprincipled persons.