उद्योगपर्व — विदुरनीतिः (Adhyāya 37): आयुःक्षयहेतवः, नीतिसूत्राणि, बलभेदाः, पाण्डव-विग्रहदोषदर्शनम्
अनधीत्य यथा वेदान् न विप्र: श्राद्धमर्हति । एवमश्रुतषाड्गुण्यो न मन्त्र श्रोतुमहीति,जैसे वेदोंको पढ़े बिना ब्राह्मण श्राद्धकर्म करवानेका अधिकारी नहीं होता, उसी प्रकार (सन्धि, विग्रह, यान, आसन, द्वैधीभाव और समाश्रय नामक) छ: गुणोंको जाने बिना कोई गुप्त मन्त्रणा सुननेका अधिकारी नहीं होता
anadhītya yathā vedān na vipraḥ śrāddham arhati | evam aśruta-ṣāḍguṇyo na mantraṃ śrotum arhati ||
Dijo Vidura: «Así como un brahmán que no ha estudiado los Vedas no tiene derecho a oficiar los ritos de śrāddha, del mismo modo quien no ha aprendido las seis medidas del arte de gobernar no es digno de oír el consejo confidencial. La deliberación secreta debe confiarse sólo a los adiestrados y disciplinados, pues un oyente inepto pone en peligro tanto la política como el dharma».
विदुर उवाच
Confidential political counsel should be heard only by those trained in the sixfold principles of diplomacy (ṣāḍguṇya). Just as ritual authority requires Vedic learning, political deliberation requires disciplined knowledge; otherwise secrecy and right policy are endangered.
In the Udyoga Parva’s pre-war negotiations, Vidura instructs the Kuru court on prudent governance. Here he uses a ritual analogy—eligibility for śrāddha officiation—to argue that only qualified, educated persons should be admitted to secret strategic discussions.