Adhyaya 32: Saṃjaya’s Return, Audience with Dhṛtarāṣṭra, and Ethical Admonition
वरप्रदानं राज्यं च पुत्रजन्म च भारत | शत्रोश्व मोक्षणं कृच्छात् त्रीणि चैके च तत्समम्
varapradānaṁ rājyaṁ ca putrajanma ca bhārata | śatrośva mokṣaṇaṁ kṛcchāt trīṇi caike ca tatsamam ||
Vidura dijo: «Oh Bhārata, tres cosas se cuentan como grandes dones: conceder un don, alcanzar la soberanía y el nacimiento de un hijo. Pero un solo acto —liberarse de un enemigo, aunque con penuria— vale tanto como esas tres.»
विदुर उवाच
Vidura ranks freedom from hostile threat as a supreme good: even if difficult, becoming secure from an enemy can equal the joy and value of major life-blessings like power, prosperity, and lineage.
In Udyoga Parva, Vidura counsels the Kuru king (addressed as “Bhārata”) with practical ethics and statecraft, emphasizing what truly safeguards a ruler and household amid rising conflict.