Shloka 24
अम्बाया रामजामदग्न्यशरणगमनम्
Ambā Seeks Refuge with Rāma Jāmadagnya
ततो5भिवाद्य चरणौ रामस्य शिरसा शुभौ | स्पृष्टवा पद्मदलाभाभ्यां पाणिभ्यामग्रत: स्थिता,“बहुत अच्छा, कहो बेटी' इस प्रकार उस कन्याको जब परशुरामजीने प्रेरित किया; तब वह प्रज्वलित अग्निके समान तेजस्वी परशुरामजीके पास आयी और उनके कल्याणकारी चरणोंको सिरसे प्रणाम करके कमलदलके समान सुशोभित होनेवाले दोनों हाथोंसे उनका स्पर्श करती हुई सामने खड़ी हो गयी
tato 'bhivādya caraṇau rāmasya śirasā śubhau | spṛṣṭvā padmadalābhābhyāṃ pāṇibhyām agrataḥ sthitā ||
Luego, inclinando la cabeza, rindió homenaje a los auspiciosos pies de Rāma (Paraśurāma); los tocó con ambas manos, hermosas como pétalos de loto, y quedó de pie ante él. La escena subraya la ética tradicional de reverencia hacia el maestro y el mayor: aun en medio de la turbación interior y del conflicto inminente, ella se acerca con humildad disciplinada y conducta debida.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights maryādā (proper conduct): approaching an elder/teacher with respectful salutation and self-restraint. Even when the situation is charged with anger or impending violence, dharmic etiquette—bowing, touching the feet, standing attentively—signals humility and recognition of authority.
After being prompted by Paraśurāma (Rāma), the young woman comes before him, bows to his feet with her head, touches his feet with both lotus-like hands, and stands in front of him—formally presenting herself to speak or make her case.