Shloka 19
Amba approaches the Paraśurāma context; Hotravāhana’s counsel and Akṛtavraṇa’s report (अम्बोपाख्यानम्—रामदर्शनप्रसङ्गः)
तां तथावादिनीं श्रुत्वा दृष्टया च स महातपा: । राजर्षि: कृपया5<विष्टो महात्मा होत्रवाहन:,पूर्वोक्त रूपसे दीनतापूर्वक अपना दुःख निवेदन करनेवाली राजकन्या अम्बाकी बातें सुनकर महातपस्वी, महात्मा राजर्षि होत्रवाहन दयासे द्रवित हो गये
tāṃ tathāvādinīṃ śrutvā dṛṣṭvā ca sa mahātapāḥ | rājarṣiḥ kṛpayāviṣṭo mahātmā hotravāhanaḥ ||
Dijo Bhishma: Al oírla hablar de ese modo y al ver su estado, el gran asceta—Hotravāhana, el noble sabio real—quedó vencido por la compasión. Movido por la piedad, se le derritió el corazón cuando la princesa Ambā, en la condición ya descrita, expuso humildemente su dolor.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse highlights karuṇā (compassion) as a dharmic response: a truly noble person, even one established in austerity and royal discipline, is moved by another’s suffering and becomes ready to listen and act with empathy.
Amba, distressed and pleading, speaks of her misery; Hotravahana, a royal sage and great ascetic, hears and sees her state and is deeply moved with compassion.