Shloka 49
उद्योगपर्व (अध्याय १२९) — केशवस्य वैभवप्रदर्शनम् / Krishna’s Theophanic Display in the Kuru Assembly
वरुणो निर्जितो राजा पावकश्नामितौजसा । पारिजातं च हरता जित: साक्षाच्छचीपति:,अमित तेजस्वी श्रीकृष्णने राजा वरुणपर विजय पायी है। इन्होंने अग्निदेवको भी पराजित किया है और पारिजातहरण करते समय साक्षात् शचीपति इन्द्रको भी जीता है
varuṇo nirjito rājā pāvakaś cāmitaujasaḥ | pārijātaṃ ca haratā jitaḥ sākṣāc chacīpatiḥ ||
Vidura proclama la supremacía ya probada de Śrī Kṛṣṇa mediante hazañas célebres: venció al rey Varuṇa, sometió a Agni—el dios del Fuego—pese a su poder inconmensurable, y, al llevarse el árbol celestial Pārijāta, derrotó incluso a Indra, señor de Śacī. La fuerza ética de la afirmación es recordar a la corte Kuru que oponerse a un protector del dharma así no sólo es imprudente, sino moralmente errado: el poder de Kṛṣṇa está alineado con el propósito justo y ya ha prevalecido aun sobre adversarios divinos.
विदुर उवाच
Educational Q&A
Vidura underscores that moral and political judgment must account for true strength joined to dharma: Kṛṣṇa is not an ordinary ally but one whose righteous purpose and proven might have overcome even divine powers, so choosing hostility toward him is both unethical and self-destructive.
In the Udyoga Parva’s counsel-setting, Vidura argues against the Kauravas’ obstinacy by citing Kṛṣṇa’s famed exploits—subduing Varuṇa, Agni, and even Indra during the Pārijāta episode—to warn that confronting the Pāṇḍavas supported by Kṛṣṇa invites inevitable ruin.