भीकम (2 अमान एकोनत्रिशर्दाधिकशततमो<् ध्याय: धृतराष्ट्रका गान्धारीको बुलाना और उसका दुर्योधनको समझाना वैशम्पायन उवाच कृष्णस्य तु वच: श्रुत्वा धृतराष्ट्रो जनेश्वर: । विदुरं सर्वधर्मज्ञं त्वरमाणो5भ्यभाषत,वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! श्रीकृष्णका यह कथन सुनकर राजा धुृतराष्ट्रने सम्पूर्ण धर्मोके ज्ञाता विदुरसे शीघ्रतापूर्वक कहा--
vaiśampāyana uvāca | kṛṣṇasya tu vacaḥ śrutvā dhṛtarāṣṭro janeśvaraḥ | viduraṃ sarvadharmajñaṃ tvaramāṇo 'bhyabhāṣata ||
Dijo Vaiśampāyana: Al oír las palabras de Kṛṣṇa, el rey Dhṛtarāṣṭra—señor de los hombres—se apresuró a dirigirse a Vidura, conocedor de todo dharma. La escena se aparta del consejo de Kṛṣṇa para mostrar la ansiosa búsqueda del rey por guía ética, señalando el conflicto interior de Dhṛtarāṣṭra y la urgencia de obrar rectamente en vísperas de la catástrofe.
वैशम्पायन उवाच
When crisis nears, a ruler must urgently seek guidance from those grounded in dharma; ethical clarity should precede political action.
After hearing Kṛṣṇa’s statement, Dhṛtarāṣṭra quickly turns to Vidura for counsel, indicating anxiety and the need for a dharma-based response amid escalating conflict.