Shloka 57
Udyoga-parva Adhyāya 123 — Bhīṣma–Droṇa–Vidura Upadeśa to Duryodhana
Keśava-vākya aftermath
बाहुभ्यामुद्धहेद् भूमिं दहेत् क्रुद्ध इमा: प्रजा: । पातयेत् त्रिदिवाद देवान् योडर्जुनं समरे जयेत्,“जो समरभूमिमें अर्जुनको जीत सकता है, वह मानो अपनी दोनों भुजाओंपर पृथ्वीको उठा सकता है, कुपित होनेपर इस समस्त प्रजाको दग्ध कर सकता है और देवताओंको स्वर्गसे नीचे गिरा सकता है
bāhubhyām uddhahed bhūmiṃ dahet kruddha imāḥ prajāḥ | pātayet tridivād devān yo 'rjunaṃ samare jayet ||
Dijo Vaiśampāyana: «Quien pueda derrotar a Arjuna en el campo de batalla sería como alguien capaz de alzar la tierra con sus propios brazos; si se enfureciera, podría abrasar a todos estos pueblos, e incluso arrojar a los dioses desde el cielo».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse uses deliberate exaggeration to convey that challenging Arjuna is no ordinary act; it implies that initiating war against such a champion carries grave consequences and demands sober ethical consideration rather than pride or rashness.
In the Udyoga Parva’s war-preparation context, the narrator (Vaiśampāyana) reports a praise-filled assessment of Arjuna’s battlefield might, presenting victory over him as comparable to cosmic feats like lifting the earth or toppling the gods from heaven.