Udyoga Parva Adhyāya 103: Garuḍa’s Protest, Viṣṇu’s Demonstration, and Counsel Toward Śama
वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तत्पश्चात् भगवान् विष्णुने लोकेश्वर इन्द्रसे कहा --'देवराज! तुम सुमुखको अमृत दे दो और इसे देवताओंके समान बना दो ।। मातलिननरिदश्वैव सुमुखश्वैव वासव । लभन्तां भवत: कामात् काममेत॑ यथेप्सितम्,“वासव! इस प्रकार मातलि, नारद और सुमुख--ये सभी तुमसे इच्छानुसार अमृतका दान पाकर अपना यह अभीष्ट मनोरथ पूर्ण कर लें!
vaiśaṃpāyana uvāca—janamejaya! tataḥ paścāt bhagavān viṣṇur lokeśvaram indram uvāca—“devarāja! tvaṃ sumukhaṃ amṛtaṃ dehi, enaṃ ca devatulyam kuru. mātali-nārada-sumukhāś caiva, vāsava, bhavataḥ kāmāt yathā-īpsitaṃ kāmaṃ labhantām; amṛtadānena teṣāṃ manorathaḥ paripūryatām.”
Vaiśaṃpāyana dijo: «¡Oh Janamejaya! Después de esto, el bienaventurado Viṣṇu habló a Indra, señor de los mundos: “¡Oh rey de los dioses! Concede a Sumukha el amṛta, el néctar de la inmortalidad, y hazlo igual a los dioses. Y tú, oh Vāsava, permite que Mātali, Nārada y Sumukha—cada cual según su deseo—reciban de ti el don anhelado, y que por la dádiva del amṛta alcancen el fin que buscan.”»
वैशम्पायन उवाच
Divine power is portrayed as a duty to confer protection and rightful fulfillment: Indra is instructed to give amṛta and elevate Sumukha, showing that authority should be used to uphold welfare and complete legitimate aims rather than to withhold out of jealousy or fear.
Vaiśaṃpāyana narrates that Viṣṇu addresses Indra and commands him to grant amṛta to Sumukha and to satisfy the wishes of Mātali, Nārada, and Sumukha, so that their desired objectives are accomplished through Indra’s gift.