Shloka 29
राजधर्मः—प्रमादवर्जनं, दण्डनीतिः, दुर्बलरक्षणम्
Royal Dharma: Vigilance, Just Punishment, Protection of the Vulnerable
यश्चामात्यान् मानयित्वा यथार्थ मन्त्रे च युद्धे च नृपो नियुञ्ज्यात् | विवर्धते तस्य राष्ट्र नृपस्य भूडुक्ते महीं चाप्यखिलां चिराय,जो राजा अपने मन्त्रियोंका यथार्थरूपसे सम्मान करके उन्हें मन्त्रणा अथवा युद्धके काममें नियुक्त करता है, उसका राज्य दिनोंदिन बढ़ता है और वह चिरकालतक समूची पृथ्वीका राज्य भोगता है
yaścāmātyān mānayitvā yathārtha mantre ca yuddhe ca nṛpo niyuñjyāt | vivardhate tasya rāṣṭraṁ nṛpasya bhūṅkte mahīṁ cāpyakhilāṁ cirāya ||
Dijo Utatthya: El rey que honra a sus ministros de manera adecuada y veraz, y luego los destina a sus deberes propios—tanto en el consejo como en la guerra—ve prosperar sin cesar su reino. Tal soberano goza por largo tiempo de la supremacía sobre toda la tierra, pues un gobierno fundado en el respeto, la competencia y el recto empleo de los consejeros se vuelve causa de estabilidad duradera y expansión.
उतथ्य उवाच