Shloka 47
Mantri-Parīkṣā — Testing Ministers, Securing Counsel, and Ethical Criteria for Advisers (अध्याय ८४)
नगर और जनपदके लोग जिसपर धर्मतः विश्वास करते हों तथा जो कुशल योद्धा और नीतिशास्त्रका विद्वान् हो, वही गुप्त सलाह सुननेका अधिकारी है ।। तस्मात् सर्वर्गुणैरेतैरुपपन्ना: सुपूजिता: । मन्सत्रिण: प्रकृतिज्ञा: स्युस्त्रयवरा महदीप्सव:,इसलिये जो उपर्युक्त सभी गुणोंसे सम्पन्न, सबके द्वारा सम्मानित, प्रकृतिको परखनेवाले तथा महान् पदकी इच्छा रखनेवाले हों, ऐसे पुरुषोंको ही मन्त्रीके पदपर नियुक्त करना चाहिये। राजाके मन्त्रियोंकी संख्या कम-से-कम तीन होनी चाहिये
nagara-janapadasya lokā yeṣāṃ dharmataḥ viśvasanti tathā yaḥ kuśalo yoddhā nītiśāstra-vidaś ca sa eva gupta-mantra-śravaṇe ’dhikārī | tasmāt sarva-guṇair etair upapannāḥ supūjitāḥ mantriṇaḥ prakṛti-jñāḥ syus trayo ’varā mahad-īpsavaḥ ||
Dijo Bhishma: Sólo es digno de oír el consejo confidencial aquel en quien el pueblo de la ciudad y del campo deposita una confianza justa conforme al dharma, y que además es guerrero capaz y conocedor de la ética del gobierno. Por ello, el rey debe nombrar ministros únicamente a hombres que posean todas estas virtudes: honrados por todos, hábiles para discernir el ánimo y la condición del reino, y deseosos de asumir grandes responsabilidades. El número de ministros del rey ha de ser reducido; como mínimo, deben ser tres.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Confidential state counsel should be entrusted only to ministers who are publicly trusted on dharmic grounds, competent in both warfare and political ethics, respected by all, and able to read the nature and condition of the realm; and the ministerial council should be small—at least three.
In the Shanti Parva’s instruction on rājadharma, Bhishma advises Yudhishthira on how a king should choose ministers and structure counsel, emphasizing trustworthiness, competence, and a minimal, effective number of advisers.