Cāturāśramya-dharma—Marks of the Four Āśramas (चातुराश्रम्यधर्मः)
पितृयज्ञास्तथा कृपा: प्रपाश्ष शयनानि च । दानानि च यथाकाल द्विजेभ्यो विसृजेत् सदा
pitṛyajñās tathā kṛpāḥ prapāś śayanāni ca | dānāni ca yathākālaṃ dvijebhyo visṛjet sadā ||
Dijo Indra: «Debe sostenerse sin cesar el deber que mantiene a la sociedad y honra a los antepasados: ofrecer a los Pitṛs, ejercer compasión, establecer provisiones públicas de agua, disponer lugares de descanso y lechos para los viajeros, y dar dones en el tiempo debido a los dos veces nacidos (brahmanes). Tal caridad oportuna y beneficencia pública son formas perdurables de dharma.»
इन्द्र उवाच
Dharma is expressed through sustained, timely beneficence: honoring ancestors (pitṛyajña/śrāddha), practicing compassion, creating public utilities like water-stations and lodging, and giving appropriate gifts—especially to dvijas—at the right time.
In the Śānti Parva’s instruction on righteous conduct, Indra speaks as a moral authority, enumerating concrete duties and charitable works that uphold social order and generate lasting merit.