Kurukṣetra-anudarśanam — Rāma-hradāḥ and the Question of Kṣatra Continuity (शान्ति पर्व, अध्याय ४८)
इस प्रकार श्रीमह्याभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत राजधमनुशासनपर्वमें भीष्मस्तवराजविषयक सैतालीसवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti prakāraṃ śrīmahābhārate śāntiparvaṇi antargate rājadharmānuśāsanaparvaṇi bhīṣmastavarājaviṣayakaḥ saptacatvāriṃśattamo 'dhyāyaḥ pūrṇaḥ
Así, en el Śrī Mahābhārata, dentro del Śānti Parva—en particular, en la sección de instrucción sobre el deber real (Rājadharmānuśāsana)—queda concluido el capítulo cuadragésimo séptimo, relativo a la alabanza de Bhīṣma al rey. Este colofón señala un punto de transición en el discurso ético sobre la realeza, marcando el cierre de una unidad dedicada a los ideales y responsabilidades del gobierno conforme al dharma.
वैशम्पायन उवाच
This line is a colophon rather than a doctrinal verse; its ethical significance is structural: it closes a chapter within the Rājadharma instruction, emphasizing that the discourse is organized as formal guidance on righteous kingship and governance.
Vaiśampāyana marks the completion of the forty-seventh chapter in the Śānti Parva’s Rājadharmānuśāsana section, specifically a chapter centered on Bhīṣma’s praise and discussion relating to the king, before the text proceeds to the next unit.