Shloka 31
Prāyaścitta and Contextual Non-Culpability (प्रायश्चित्त-निमित्त-अदोषवाद)
यदि अपनी स्त्रीके विषयमें पापाचारकी आशड्का हो तो विज्ञपुरुषको रजस्वला होनेतक उनके साथ समागम नहीं करना चाहिये। रजस्वला होनेपर वे उसी प्रकार शुद्ध हो जाती हैं, जैसे राखसे माँजा हुआ बर्तन ।। पादजोच्छिष्टकांस्यं यद् गवा प्रातमथापि वा । गण्डूषोच्छिष्टमपि वा विशुध्येद् दशभिस्तु तत्,यदि काँसेका बर्तन शूद्रके द्वारा जूठा कर दिया जाय अथवा उसे गाय सूँघ ले अथवा किसीके भी कुल्ला करनेसे वह जूठा हो जाय तो वह दस वस्तुओंसे शोधन करनेपर शुद्ध होता है-
vyāsa uvāca | yadi svāṁ striyaṁ viṣaye pāpācārasya āśaṅkā syāt tarhi vijñapuruṣeṇa rajasvalā-bhāva-paryantaṁ tayā saha samāgamo na kartavyaḥ | rajasvalāyāṁ tu sā tathā śuddhā bhavati yathā bhasmanā mārjitaṁ bhājanam || pādajo'cchiṣṭa-kāṁsyaṁ yad gavā prātam athāpi vā | gaṇḍūṣocchiṣṭam api vā viśudhyed daśabhis tu tat ||
Dijo Vyāsa: Si un hombre sospecha de conducta pecaminosa respecto de su esposa, el prudente no debe unirse a ella hasta que le llegue la menstruación. Cuando menstrúa, se la considera purificada, como un recipiente que se limpia restregándolo con ceniza. Asimismo, si un recipiente de bronce ha quedado impuro por el agua del lavado de pies de un Śūdra, o porque una vaca lo haya lamido, o por haber sido manchado por el enjuague de boca de alguien, vuelve a ser puro cuando se lo limpia con las diez sustancias purificadoras prescritas.
व्यास उवाच