Shloka 93
ततो<श्वशिरसं दृष्टवा तं देवममितौजसम् | लोककर्ता प्रभुर्ब्रद्या लोकानां हितकाम्यया,उस समय अमित पराक्रमी भगवान् हयग्रीवका दर्शन करके सम्पूर्ण जगत॒के हितकी कामनासे लोककर्ता भगवान् ब्रह्माने उन्हें मस्तक झुकाकर प्रणाम किया और उन वरदायक देवताके सम्मुख वे हाथ जोड़कर खड़े हो गये। तब भगवानने उनको हृदयसे लगाकर यह बात सुनायी
tato ’śvaśirasaṃ dṛṣṭvā taṃ devam amitaujasam | lokakartā prabhur brahmā lokānāṃ hitakāmyayā ||
Entonces, al contemplar a aquel dios poderoso de cabeza de caballo, Brahmā—soberano creador de los mundos—inclinado por el deseo de procurar el bien de todos los seres, bajó la cabeza en reverencia. De pie ante la deidad que concede dones, con las palmas unidas, rindió homenaje; y el Señor, atrayéndolo hacia sí con afecto, le habló en confidencia.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Even the highest authority (Brahmā, the world-creator) models humility and devotion before a greater divine power, motivated not by self-interest but by lokānāṃ hita—concern for the welfare of all. Ethical leadership is shown as reverence, restraint, and acting for universal good.
Brahmā beholds the immensely powerful horse-headed deity (Hayagrīva), bows in reverence, and stands with folded hands. The Lord then receives him warmly and begins to communicate something confidentially, setting up the ensuing instruction or boon.