Shloka 135
धर्मस्य बहुद्वारत्वम् — Nārada’s Audience with Indra (Śānti-parva 340)
नित्यं जप्यपरा भूत्वा सरस्वतीमुदीरयन् । भरतनन्दन! वे नित्यप्रति भगवन्नामके जपमें तत्पर होकर “भगवान् पुरुषोत्तमकी जय हो' ऐसी वाणी बोला करते थे || १३४ $ ।। यो हास्माकं गुरुश्रेष्ठ: कृष्णद्वेपायनो मुनि:
nityaṃ japyaparā bhūtvā sarasvatīm udīrayan | bharatanandana! te nityaprati bhagavannāmake japane tatparaḥ san “bhagavān puruṣottamasya jayo ho” iti vāṇīṃ bruvate sma || yo hāsmākaṃ guruśreṣṭhaḥ kṛṣṇadvaipāyano muniḥ ||
Vaiśampāyana dijo: «Hecho siempre diligente en la recitación, pronunciaba sin cesar palabras sagradas. ¡Oh descendiente de Bharata!, día tras día permanecía entregado al japa del Nombre del Señor, repitiendo una y otra vez expresiones como: “¡Victoria al Señor bienaventurado, el Supremo Puruṣa!” Y así decía: “Aquel que es nuestro maestro más excelso—el sabio Kṛṣṇa Dvaipāyana…”»
वैशम्पायन उवाच