Shloka 7
एकान्तिधर्म-प्रश्नः (Inquiry into Ekāntin Dharma) / The Origin and Practice of Single-Pointed Nārāyaṇa-Centered Discipline
खमुत्पपातोत्तमोगयुक्त- स्ततो5धिमेरी सहसा निलिल्ये । उनसे विदा लेकर ब्रह्मकुमार नारद उन पुरातन ऋषि नारायणका पूजन करके उत्तम योगसे युक्त हो आकाशकी ओर उड़े और सहसा मेरुपर्वतपर पहुँचकर अदृश्य हो गये ।। ६ इ। तत्रावतस्थे च मुनिर्मुहूर्त- मेकान्तमासाद्य गिरे: स शुड्भे
kham utpapāta uttama-yoga-yuktaḥ tato ’dhimeri sahasā nililye | tatrāvatasthē ca munir muhūrtaṃ ekāntam āsādya gireḥ sa śubhre ||
Dijo Nārada: «Dotado de la más alta disciplina del yoga, se lanzó al cielo; y, en un instante, alcanzó la región del monte Meru y desapareció de la vista. Allí, sobre la montaña resplandeciente, el sabio permaneció un tiempo, tras hallar un lugar solitario—señal de un retiro deliberado del mundo para buscar firmeza interior y propósito sagrado.»
नारद उवाच