Shloka 1
Nārada’s Darśana of Viśvarūpa Nārāyaṇa and the Caturmūrti Doctrine (नारदस्य नारायणदर्शनं चतुर्मूर्तिविचारश्च)
2:८-औह०:९-४ 75 #:- षड्विशर्त्याधेकत्रिशततमो< ध्याय: राजा जनकके द्वारा शुकदेवजीका पूजन तथा उनके प्रश्वका समाधान करते हुए ब्रह्म॒चर्याश्रममें परमात्माकी प्राप्ति होनेके बाद अन्य तीनों आश्रमोंकी अनावश्यकताका प्रतिपादन करना तथा मुक्त पुरुषके लक्षणोंका वर्णन भीष्म उवाच तत:ः स राजा जनको मन्त्रिभि: सह भारत । पुर: पुरोहितं कृत्वा सर्वाण्यन्त:पुराणि च,भीष्मजी कहते हैं--भारत! तदनन्तर मन्त्रियोंसहित राजा जनक अन्तःपुरकी सम्पूर्ण स्त्रियों और पुरोहितको आगे करके आसन तथा नाना प्रकारके रत्नोंकी भेंट लिये मस्तकपर अर्घ्यपात्र रखकर गुरुपुत्र शुकदेवजीके पास आये
bhīṣma uvāca | tataḥ sa rājā janako mantribhiḥ saha bhārata | puraḥ purohitaṃ kṛtvā sarvāṇy antaḥpurāṇi ca ||
Dijo Bhishma: Entonces el rey Janaka, oh Bharata, acompañado de sus ministros, puso al sacerdote de palacio al frente y llevó consigo también a todas las mujeres de los aposentos interiores. Preparado con la debida reverencia, tomó asientos y diversas joyas como ofrenda, llevando sobre la cabeza el recipiente del arghya, y se acercó a Śukadeva, hijo del maestro, para rendirle culto.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even a powerful king approaches spiritual wisdom with humility and proper reverence—placing the priest and the royal household in an orderly, respectful procession—showing that dharma prioritizes honoring sacred learning over status.
Bhishma narrates that King Janaka, accompanied by his ministers, proceeds ceremonially with his purohita and the inner-palace retinue, as part of going to honor and engage with a revered sage (contextually, Śukadeva).