देवतापितृप्रश्नः — Nārada at Badarīāśrama: the ultimate referent of daiva and pitṛ worship
इति श्रीमहाभारते शान्तिपर्वणि मोक्षधर्मपर्वणि पावकाध्ययनं नामैकविंशत्यधिकत्रिशततमो<5ध्याय:
iti śrīmahābhārate śāntiparvaṇi mokṣadharmaparvaṇi pāvakādhyayanaṃ nāmaikaviṃśatyadhikatriśatatamo 'dhyāyaḥ
Así, en el Śrī Mahābhārata, dentro del Śānti Parva y en particular en la sección Mokṣadharma, concluye el capítulo titulado “El estudio/recitación acerca de Pāvaka (el Fuego)”, que es el capítulo trescientos vigésimo primero. Este colofón señala el cierre de una secuencia de enseñanzas atribuida a Bhīṣma, situando el discurso en la indagación ética y liberadora propia del Mokṣadharma.
भीष्म उवाच
This line is a colophon rather than a doctrinal verse: it signals the completion of a Mokṣa-dharma chapter titled “Pāvaka-adhyayana,” framing the preceding material as part of Bhīṣma’s liberation-oriented instruction within Śānti Parva.
The text is closing a chapter: it identifies the work (Mahābhārata), the parva (Śānti), the subsection (Mokṣa-dharma), and the chapter title and number, functioning as an editorial/narrative boundary marker.