Śuka’s Guṇa-Transcendence and Vyāsa’s Consolation (शुकगति-वर्णनम्)
मैं ऐसा वाक्य बोलूँगी, जो सार्थक होगा। उसमें अर्थभेद नहीं होगा। वह न्याययुक्त होगा। उसमें आवश्यकतासे अधिक, कर्णकटु एवं संदेह-टजनक पद नहीं होंगे। इस प्रकार मैं परम उत्तम वाक्य बोलूँगी ।। न गुर्वक्षरसंयुक्ते पराड्मुखसुखं न च । नानृतं न त्रिवर्गेण विरुद्ध नाप्यसंस्कृतम्,मेरे इस वचनमें गुरु एवं निष्ठर अक्षरोंका संयोग नहीं होगा; उसमें कोमलकान्त सुकुमार पदावली होगी। वह पराड्मुख व्यक्तियोंके लिये सुखद नहीं होगा। वह न तो झूठ होगा न धर्म, अर्थ और कामके विरुद्ध और संस्कारशून्य ही होगा
bhīṣma uvāca | ahaṃ tādṛśaṃ vākyaṃ vakṣyāmi yat sārthakaṃ bhaviṣyati | tasminn artha-bhedo na bhaviṣyati | tad nyāya-yuktaṃ bhaviṣyati | tasminn āvaśyakatāyā adhikaṃ na bhaviṣyati, na ca karṇa-kaṭuṃ na ca saṃśaya-janakaṃ padam | evaṃ paramottamaṃ vākyaṃ vakṣyāmi || na guru-akṣara-saṃyukte parāṅmukha-sukhaṃ na ca | nānṛtaṃ na tri-vargeṇa viruddhaṃ nāpy asaṃskṛtam ||
Bhīṣma dijo: «Pronunciaré palabras verdaderamente significativas. No habrá en ellas ambigüedad de sentido. Estarán fundadas en la justicia y en el recto razonamiento. No excederán lo necesario, no serán ásperas al oído ni estarán formuladas para engendrar duda. Así, proferiré la mejor clase de discurso. Mi declaración no irá cargada de sílabas pesadas y rudas; estará compuesta con dicción suave y grata. Y, sin embargo, no será agradable a quienes se han apartado del camino recto. No será falsa, ni contraria a los tres fines de la vida—dharma, artha y kāma—ni carecerá de cultivo y refinamiento.»
भीष्य उवाच