Shloka 9
अयोगा: करणा व्रात्याक्षाण्डालाश्ष नराधिप । एते चतुर्भ्यो वर्णेभ्यो जायन्ते वै परस्परात्,नरेश्वर! क्षत्रिय, अतिरथ, अम्बष्ठ, उग्र, वैदेह, श्वपाक, पुल्कस, स्तेन, निषाद, सूत, मागध, अयोग, करण, व्रात्य और चाण्डाल--ये ब्राह्मण आदि चार वर्णोसे अनुलोम और विलोम वर्णकी स्त्रियोंके साथ परस्पर संयोग होनेसे उत्पन्न होते हैं
ayogāḥ karaṇā vrātyāḥ cāṇḍālāś ca narādhipa | ete caturbhyo varṇebhyo jāyante vai parasparāt, nareśvara | kṣatriya, atiratha, ambaṣṭha, ugra, vaideha, śvapāka, pulkasa, stena, niṣāda, sūta, māgadha, ayoga, karaṇa, vrātya, caṇḍāla—ete brāhmaṇādi-caturvarṇeṣu anuloma-viloma-varṇa-strī-saṃyogāt paraspara-saṃyogena jāyante ||
Parāśara dijo: «Oh rey, los Ayoga, Karaṇa, Vrātya y Cāṇḍāla —y asimismo los Kṣatriya, Atiratha, Ambaṣṭha, Ugra, Vaideha, Śvapāka, Pulkasa, Stena, Niṣāda, Sūta y Māgadha— se dice que surgen por la mezcla entre los cuatro órdenes sociales primarios. Oh soberano de los hombres, estos grupos se describen como nacidos de uniones (tanto “según el orden” como “contra el orden”) entre mujeres de las cuatro varṇas, mediante combinaciones mutuas.»
पराशर उवाच
Educational Q&A
The verse frames certain named communities as arising from inter-varṇa unions, distinguishing ‘anuloma’ and ‘viloma’ pairings. In the Śānti Parva’s dharma discourse, this functions as a normative taxonomy: it explains social categories through lineage rules and uses them to discuss order, transgression, and the consequences of disregarding prescribed conduct.
Parāśara is instructing a king within a didactic section of the Śānti Parva. He lists groups said to be produced by mutual intermixture among the four varṇas, presenting a traditional origin-list used in dharma-style teaching rather than a battlefield or plot-driven episode.