अध्याय २९४ — योगलक्षणम् तथा सांख्यपरिसंख्यानम्
Yoga Definition and Sāṃkhya Enumeration
रंगमंचपर स्त्री आदिके वेषमें उतरकर नाचना या खेल दिखाना
raṅgamañcapar strī-ādike veṣaṃ utkarṣya nācanaṃ vā khelaṃ darśanaṃ, bahurūpiyasya karma, madirā-māṃsa-vikrayeṇa jīvikā, tathā loha-carma-vikrayaḥ—ete sarve karmāṇi loke ninditāni manyante. yasya gṛhe pūrva-paramparayā etāni karmāṇi na pravṛttāni syuḥ, sa svayaṃ tāny ārabheta na. yasya tu kule pūrvata eva eṣā prathā vartate, so 'pi yadi tāni tyajet, mahān dharma iti śāstra-niścayaḥ. saṃsiddhaḥ puruṣo loke yadācarati pāpakam, madena abhipluta-manās tac ca na grāhyam anukaraṇīyam ucyate.
Parāśara dice: «Actos como actuar en un escenario disfrazado de mujer u otras figuras para danzar o entretener, trabajar como un imitador de mil formas, ganarse la vida vendiendo licor y carne, y comerciar con hierro y cuero, son tenidos en la sociedad por oficios censurables. Quien en su casa no los haya practicado por tradición ancestral no debe iniciarlos por sí mismo. Aun donde tales prácticas existan por costumbre, abandonarlas se considera un gran acto de dharma: tal es el juicio asentado de los śāstras. Además, si una persona célebre en el mundo incurre en conducta pecaminosa por una soberbia embriagada o por una mente anegada de codicia, ese hecho no debe aceptarse como modelo digno de imitación.»
पराशर उवाच
Certain livelihoods are socially censured; one should not newly adopt such work if it is not part of one’s inherited household practice, and even if it is traditional, giving it up is praised as a higher dharma. Additionally, the misdeeds of eminent people—done from pride or greed—must not be treated as examples to follow.
In Śānti Parva’s instruction setting, Parāśara delivers a normative ethical guideline: he lists occupations considered blameworthy, advises restraint and reform (especially abandoning such practices), and warns against copying the immoral behavior of socially prominent individuals.