Shloka 45
श्रेयो-धर्मकर्मविचारः
Inquiry into Śreyas, Dharma, and Karma
दैवानि स व्यूहशतानि सप्त रक्तो हरिद्रोडथ तथैव शुक्ल: । संश्रित्य संधावति शुक्लमेत- मष्टावरानर्च्यतमान् स लोकान्,"क्रमशः रक्तवर्ण (अनुग्राहक देवता), हरिद्रावर्ण (देवता) तथा शुकक्लवर्ण (सनकादिकुमारों-जैसा सिद्ध शरीरधारी) होकर वह जीव बारी-बारीसे सात सौ दिव्य शरीरोंका आश्रय ले भू आदि सात उत्तमोत्तम लोकोंमें विचरण करके पूर्व पुण्यके प्रभावसे वेगपूर्वक विशुद्ध ब्रह्मलोकमें चला जाता है
daivāni sa vyūhaśatāni sapta rakto haridro ’tha tathaiva śuklaḥ | saṃśritya saṃdhāvati śuklam etad aṣṭāvarān arcayatamān sa lokān ||
Bhishma explica que el ser encarnado, impulsado por la fuerza del mérito anterior, asume sucesivamente formaciones y cuerpos divinos: primero de tono rojo, luego dorado como la cúrcuma, y después blanco puro, como los sabios perfectos de cuerpo sutil. Amparado en esas encarnaciones celestes según su debido orden, recorre los mundos más altos, comenzando por Bhū y siguiendo en adelante, rindiendo honor a las potestades que los presiden; y luego, avanzando con presteza, alcanza el Brahma-loka, enteramente purificado.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Ethical conduct and accumulated merit (puṇya) determine the soul’s post-mortem ascent: the jīva takes progressively purer divine embodiments, honors the presiding powers of higher realms, and by the momentum of past virtue reaches the purified Brahma-world.
Bhishma describes a graded journey of the jīva through a sequence of divine forms (red, golden, white) and through the highest worlds beginning with Bhū and onward, culminating in swift entry into Brahmaloka due to the force of prior merit.