उशनसः (शुक्रस्य) चरितम् — The Account of Uśanā (Śukra): Yoga, Grievance, and Pacification
निर्जितेनासहायेन हृतराज्येन भारत । अशोचता शत्रुमध्ये बुद्धिमास्थाय केवलाम्
bhīṣma uvāca | nirjitena asahāyena hṛtarājyena bhārata | aśocatā śatrumadhye buddhim āsthāya kevalām naraśvara | asmin viṣaye ekaḥ prācīna itihāsaḥ kathyate; taṃ ekacittaḥ śṛṇu | bharatanandana! pūrvakāle vṛtrāsuraḥ parājitaḥ aiśvarya-bhraṣṭaḥ abhavat | tasya kaścid api sahāyaḥ na avaśiṣṭaḥ | devaiḥ tasya rājyaṃ hṛtam | tādṛśyāṃ daśāyām api saḥ asuraḥ yathā ceṣṭitavān, tasyaiva asyāṃ kathāyāṃ varṇanam | saḥ śatrūṇāṃ madhye api āsaktiśūnya-buddhim āśritya śokaṃ na karoti |
Dijo Bhīṣma: Oh Bharata, aunque fue vencido, quedó sin aliados y despojado de su reino, no se afligió; aun en medio de los enemigos, oh rey, se refugió en un entendimiento puro, sin apego. Sobre esto se cuenta un relato antiguo—escúchalo con la mente fija en uno solo. En tiempos remotos, Vṛtrāsura fue abatido y cayó de la soberanía; no le quedó ayuda alguna, y los dioses se apoderaron de su dominio. Sin embargo, incluso en tal condición, lo que aquí se describe es el modo en que aquel asura se esforzó: de pie entre adversarios, permaneció libre de aferramiento y por ello no se hundió en el dolor.
भीष्म उवाच
Even when one is defeated, abandoned, and dispossessed, grief is not inevitable: by taking refuge in pure, unattached discernment (kevalā buddhi) and relinquishing clinging (āsakti), one can remain steady amid enemies and adversity.
Bhishma introduces an ancient illustrative episode: Vṛtrāsura, after being defeated and stripped of his realm by the gods, stands among enemies without lamentation. The text sets up his conduct as a model for how to act when fortune and power collapse.