Shloka 24
चिरकारि-उपाख्यानम् / The Exemplum of Cirakārī: Deliberation Before Irreversible Action
जो अपनी आवश्यकतासे अधिक हो, उन भोगपदार्थोंको दूसरे दीन-दुखियोंके लिये बाँट दे। इसीलिये विधाताने सूदपर धन देनेकी वृत्ति चलायी है ।। यस्मिंस्तु देवा: समये संतिष्ठेर॑स्तथा भवेत् | अथवा लाभसमये स्थितिर्धमेंडपि शोभना,जिस सन्मार्ग या मर्यादापर देवता स्थित होते हैं, उसीपर मनुष्यको भी स्थिर रहना चाहिये अथवा धन-लाभके समय धर्ममें स्थित रहना भी अच्छा है
bhīṣma uvāca | yo 'vaśyakatāto 'dhikaṃ bhavet, tān bhogapadārthān anyebhyo dīna-duḥkhitebhyo vibhajeta | tasmād vidhātrā vṛddhyā dhana-pradāna-vṛttiḥ pravartitā || yasmiṃs tu devāḥ samaye saṃtiṣṭheran tathā bhavet | athavā lābha-samaye dharme sthitir api śobhanā ||
Dijo Bhishma: «Si un hombre posee goces y recursos más allá de lo que en verdad necesita, debe repartir esos bienes entre los pobres y afligidos. Por eso el Ordenador (Vidhātā) ha permitido la práctica de prestar riqueza con interés: para que el excedente circule y alcance a quienes lo requieren. Y cualquiera que sea el sendero justo o el límite de rectitud que los dioses sostienen en el tiempo debido, también el ser humano debe mantenerse firme en esa misma norma. En verdad, aun en el instante de la ganancia y el provecho, permanecer establecido en el dharma es cosa noble».
भीष्म उवाच