Shloka 23
अहिंसा-प्रधान धर्मविचारः
Ahiṃsā as the Superior Dharma: Practical and Scriptural Reasoning
ततो हिमवतो मूर्थ्नि यत्र देवा: समीजिरे,राजेन्द्र! तदनन्तर हिमालय पर्वतके शिखरपर जहाँ पहले देवताओंने यज्ञ किया था, उस स्थानपर वह परम शुभलक्षणा कन्या एक निखर्व वर्षोतक अँगूठेके बलपर खड़ी रही। इस प्रकार यत्न करके उसने पितामह ब्रह्माजीको संतुष्ट कर लिया
tato himavato mūrdhni yatra devāḥ samījire, rājendra! tadanantaraṃ himālaya-parvatake śikhara-par yatra pūrvaṃ devatābhiḥ yajñaḥ kṛtaḥ, tasmin sthāne sā paramā śubha-lakṣaṇā kanyā ekaṃ nikharva-varṣa-avadhiṃ aṅguṣṭha-bale tiṣṭhantī sthitā. evaṃ yatnaṃ kṛtvā sā pitāmahaṃ brahmāṇaṃ santoṣayāmāsa.
Dijo Bhīṣma: «Entonces, oh rey, en la cumbre del Himavat—en el mismo lugar donde antaño los dioses se congregaron y celebraron el sacrificio—allí aquella doncella de los más auspiciosos signos permaneció en equilibrio, sostenida sólo por la fuerza de su pulgar, durante el lapso de un nikharva de años. Con tal esfuerzo sostenido y austeridad, logró complacer al Abuelo Brahmā».
पितामह उवाच