Shloka 8
Adhyāya 249 — Mṛtyu-prādurbhāvaḥ (The Manifestation of Death) / Restraint of Tejas and Ordered Saṃhāra
यथा पुष्पफलोपेतो बहुशाखो महाद्रुम: । आत्मनो नाभिजानीते क्व मे पुष्पं क्व मे फलम्,जैसे फल और फूलोंसे भरा हुआ अनेक शाखाओंसे युक्त विशाल वृक्ष अपने ही विषयमें यह नहीं जानता कि कहाँ मेरा फ़ूल है और कहाँ मेरा फल है; उसी प्रकार जीवात्मा यह नहीं जानता कि मैं कहाँसे आया हूँ और कहाँ जाऊँगा। किंतु शरीरमें जीवसे पृथक् दूसरा ही अन्तरात्मा है, जो सबको सब प्रकारसे निरन्तर देखता रहता है
yathā puṣpaphalopeto bahuśākho mahādrumaḥ | ātmano nābhijānīte kva me puṣpaṃ kva me phalam ||
Dijo Vyāsa: Así como un gran árbol, cargado de flores y frutos y extendido en muchas ramas, no sabe de sí mismo: “¿Dónde está mi flor y dónde mi fruto?”, así también el yo individual no sabe: “¿De dónde he venido y adónde iré?” Sin embargo, dentro de este cuerpo hay otro Ser interior, distinto del alma encarnada, que contempla incesantemente a todos los seres y todos los estados de toda manera.
व्यास उवाच