Vimokṣa-niścaya: Pañcaśikha’s Analysis of Aggregates, Guṇas, and Tyāga (मोक्षनिर्णयः)
अथवा मन्त्रवद्ब्रूयुरात्मादानाय दुष्कृतम् । स वै हेतुरनादाने शुद्धरर्मानुपालने
athavā mantravad brūyur ātmādānāya duṣkṛtam | sa vai hetur anādāne śuddha-dharmānupālane
O bien pueden declarar—con solemnidad, como quien recita una fórmula sagrada—que una mala acción debe ser «asumida por uno mismo» (confesada y reconocida). Pues tal aceptación se vuelve la causa misma de no reincidir en la falta y de guardar fielmente el dharma puro.
भीष्म उवाच
Owning one’s wrongdoing—openly and solemnly—functions as a moral remedy: it prevents repetition of the fault and supports steady adherence to pure dharma.
Bhīṣma, instructing on dharma in the Śānti Parva, explains a principle of ethical correction: confession/acceptance of misdeeds (spoken with mantra-like seriousness) becomes a cause for restraint and renewed commitment to righteous conduct.