Shloka 1
Adhyāya 159 — Dāna–Dakṣiṇā, Āpaddharma Measures, and Prāyaścitta Classifications
इस प्रकार श्रीमह्ा भारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत आपद्धार्मपर्वमें पवन-शाल्मलिसंवादविषयक एक सौ सत्तावनवाँ अध्याय पूरा हुआ ॥/ १५७ ॥। ऑपनऔक्रात बछ। अ्-क्ज अष्टपञ्चाशर्दाधिकशततमो& ध्याय: समस्त अनर्थोका कारण लोभको बताकर उससे होनेवाले विभिन्न पापोंका वर्णन तथा श्रेष्ठ महापुरुषोंके लक्षण युधिछिर उवाच पापस्य यदधिष्ठानं यतः पापं प्रवर्तते । एतदिच्छाम्यहं श्रीतुं तत््वेन भरतर्षभ,युधिष्ठिरने पूछा--भरतश्रेष्ठ! मैं यथार्थरूपसे यह सुनना चाहता हूँ कि पापका अधिष्ठान क्या है और किससे उसकी प्रवृत्ति होती है?
Yudhiṣṭhira uvāca: pāpasya yad adhiṣṭhānaṃ yataḥ pāpaṃ pravartate | etad icchāmy ahaṃ śrotuṃ tattvena bharatarṣabha ||
Así quedó concluido el capítulo ciento cincuenta y siete del Āpaddharma, dentro del Śānti Parva del Śrī Mahābhārata, relativo al diálogo entre Pavana y el árbol Śālmalī. Comienza ahora el capítulo ciento cincuenta y ocho: declarando que la codicia es la causa de toda desventura, describiendo los diversos pecados que de ella nacen y los rasgos de los más excelsos grandes hombres. Dijo Yudhiṣṭhira: «Oh toro entre los Bharatas, deseo oír en verdad esto: ¿cuál es el fundamento mismo en que se asienta el pecado, y de qué nace el pecado y se pone en movimiento?»
युधिछिर उवाच