Shloka 4
Śīla-prāpti and Śīla-lakṣaṇa (शीलप्राप्ति-शीललक्षणम्) | On the Acquisition and Marks of Character
धर्ममूल: सदैवार्थ: कामो<र्थफलमुच्यते । संकल्पमूलास्ते सर्वे संकल्पो विषयात्मक:,इनमें धर्म सदा ही अर्थकी प्राप्तिका कारण है और काम अर्थका फल कहलाता है, परंतु इन तीनोंका मूल कारण है संकल्प और संकल्प है विषयरूप
bhīṣma uvāca | dharmamūlaḥ sadaivārthaḥ kāmo 'rthaphalam ucyate | saṅkalpamūlāḥ te sarve saṅkalpo viṣayātmakaḥ ||
Bhishma dijo: «El dharma es siempre la raíz que conduce al artha (bienestar y ganancia legítima). El kāma (deseo) se dice que es el fruto que nace del artha. Sin embargo, los tres—dharma, artha y kāma—tienen su raíz en el saṅkalpa (intención, resolución); y el saṅkalpa toma forma según sus objetos de los sentidos y del pensamiento. Así, la orientación ética de la vida depende en último término de cómo se formen y gobiernen las intenciones frente a los objetos.»
भीष्म उवाच