Shloka 22
Kurukṣetra–Samantapañcaka Māhātmya: King Kuru’s Ploughing and Indra’s Boon (प्रजापतेरुत्तरवेदिः समन्तपञ्चकं)
चत्वारिंशतमष्टौ च द्वौ चाष्टौ सम्यगाचरेत् । यो ब्रह्मचर्य वर्षाणि फलं तस्य लभेत स:,यों कहकर वह वहाँसे चल दी। जाते-जाते उसने फिर कहा--'जो अपने चित्तको एकाग्र कर इस तीर्थमें स्नान और देवताओंका तर्पण करके एक रात निवास करेगा, उसे अद्बवावन वर्षोतक विधिपूर्वक ब्रह्मचर्य पालन करनेका फल प्राप्त होगा”
catvāriṁśatam aṣṭau ca dvau cāṣṭau samyag ācaret | yo brahmacarya-varṣāṇi phalaṁ tasya labheta saḥ ||
Vaiśampāyana dijo: «Quien cumpla debidamente (esta observancia), equivalente a cuarenta y ocho años y otros dieciséis de brahmacarya (vida de continencia disciplinada), obtiene el fruto de ese voto». En el contexto, la afirmación ensalza la santidad del tīrtha: al bañarse allí con la mente concentrada, ofrecer libaciones a los dioses y permanecer una sola noche, se gana un mérito igual al de largos años de celibato practicado conforme a la regla.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Properly performed sacred observances—especially tīrtha-bathing with focused mind and offerings—can yield spiritual merit comparable to long-term austerities like years of brahmacarya, emphasizing discipline, sincerity, and the sanctity of holy places.
The narrator reports a statement praising a particular tīrtha: a brief, correctly performed rite (bath, tarpaṇa, and a night’s stay) is said to confer the same fruit as many years of regulated brahmacarya.