Shloka 19
जगहुस्ते तदा राजन् सर्व एव दिवौकस: । आभिषेचनिकं भाण्डं मड़लानि च सर्वश:,रुद्रर्वसुभिरादित्यैरश्विभ्यां च वृतः प्रभु: । महापराक्रमी इन्द्र और विष्णु, सूर्य और चन्द्रमा, धाता और विधाता, वायु और अग्नि, पूषा, भग, अर्यमा, अंश, विवस्वान्ू, मित्र और वरुणके साथ बुद्धिमान् रुद्रदेव, एकादश रुद्रणण, आठ वसु, बारह आदित्य और दोनों अश्विनीकुमार--ये सब-के-सब प्रभावशाली कुमार कार्तिकेयको घेरकर खड़े हुए राजन्! उस समय उन सभी देवताओंने अभिषेकके पात्र और सब प्रकारके मांगलिक द्रव्य हाथोंमें ले रखे थे
vaiśampāyana uvāca |
jaguḥ te tadā rājan sarva eva divaukasaḥ |
ābhiṣecanikaṁ bhāṇḍaṁ maṅgalāni ca sarvaśaḥ ||
rudrair vasubhir ādityair aśvibhyāṁ ca vṛtaḥ prabhuḥ |
Dijo Vaiśampāyana: Oh rey, entonces todos los dioses del cielo alzaron sus voces en aclamación. Tenían en sus manos los vasos para la consagración y toda clase de objetos auspiciosos. Rodeado por los Rudras, los Vasus, los Ādityas y los dos Aśvins, el Señor poderoso permanecía ceñido—imagen de orden divino, donde la autoridad legítima se afirma mediante un rito sagrado y público, y no por la sola fuerza.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Legitimate authority is affirmed through dharmic, public, and auspicious rites: the gods’ collective presence and the consecration implements symbolize that power should be sanctified and ordered, not merely seized.
All the heavenly beings acclaim the moment and stand around the central lordly figure, holding consecration vessels and auspicious materials, preparing for or marking a formal abhiṣeka (anointment/consecration).