अध्याय २२ — अमर्याद-युद्धवर्णन
Unrestrained Battle Description and Śakuni’s Rear Assault
धनुश्चिच्छेद भल्लेन सहदेवस्य मारिष | भरतश्रेष्ठ! उसने युद्धस्थलमें युधिष्ठिरको सौ
sañjaya uvāca | dhanuś ciccheda bhallena sahadevasya mārīṣa | bharataśreṣṭha! sa yuddhasthale yudhiṣṭhiraṃ śatena bhīmasenaṃ saptatyā sahadevaṃ pañcabhir nakulaṃ catuḥṣaṣṭyā dhṛṣṭadyumnaṃ pañcabhir draupadī-putrān saptabhiḥ saptabhiś ca sātyakiṃ tribhir bāṇair āhatavān | mānyavara! sārdhaṃ caikena bhallena sahadevasya dhanuś ciccheda || tad apāsya dhanuś chinnaṃ mādrī-putraḥ pratāpavān ||
Sañjaya dijo: “Oh venerable señor, con una aguda flecha bhalla cortó el arco de Sahadeva. ¡Oh el mejor de los Bharata! En el campo de batalla hirió a Yudhiṣṭhira con cien flechas, a Bhīmasena con setenta, a Sahadeva con cinco, a Nakula con sesenta y cuatro, a Dhṛṣṭadyumna con cinco, a los hijos de Draupadī con siete a cada uno, y a Sātyaki con tres. Y además, oh señor honrado, con un solo bhalla también cercenó el arco de Sahadeva. Arrojando a un lado el arco quebrado, el valeroso hijo de Mādrī (Sahadeva) se dispuso a proseguir la lucha.”
संजय उवाच
Even amid intense violence, the episode highlights kṣatriya-dharma: steadfastness and composure under loss. Sahadeva’s bow is cut, yet he does not collapse; he discards the broken weapon and continues—an ethic of resilience and duty in battle.
Sañjaya reports a surge of martial dominance: a warrior showers key Pāṇḍava leaders and allies with arrows in specified counts, then decisively severs Sahadeva’s bow with a bhalla. Sahadeva, the son of Mādrī, throws away the broken bow to keep fighting.