Shloka 18
इस प्रकार श्रीमह्याभारत शल्यपर्वमें संकुलयुद्धाविषयक अठारहवाँ अध्याय पूरा हुआ,अद्य क्षत्तुर्वच: सत्यं स्मरतां ब्रुवतो हितम् । “आज वे समझ लें कि दुन्तीपुत्र अर्जुन सम्पूर्ण धनुर्धरोंमें श्रेष्ठ एवं सामर्थ्यशाली हैं। आज पापाचारी दुर्बुद्धि धृतराष्ट्र अपनी भरपेट निन्दा करें और विदुरजीने जो सत्य एवं हितकर वचन कहे थे, उन्हें याद करें ।। अद्यप्रभृति पार्थ च प्रेष्पभूत इवाचरन्
sañjaya uvāca |
adya kṣattur vacaḥ satyaṃ smaratāṃ bruvato hitam |
"ādya te samjānīyur yathā kuntīputro 'rjunaḥ samasta-dhanurdharāṇāṃ śreṣṭhaḥ sāmarthyavān ca" |
adya pāpācārī durbuddhir dhṛtarāṣṭro nindāṃ pūrṇam ātmanaḥ kuryāt, vidureṇa ca ye satya-hita-vacāṃsi uktāni tāni smaret ||
adya-prabhṛti pārthaṃ ca preṣyabhūta ivācaran ||
Dijo Sañjaya: «Hoy, que recuerden las palabras veraces y benéficas pronunciadas por el chambelán Vidura. Hoy, que por fin comprendan que Arjuna, hijo de Kuntī, es el primero y el más poderoso entre todos los arqueros. Hoy, que Dhritarashtra—pecador y de mente extraviada—se sacie de reproches contra sí mismo y evoque el consejo verdadero y portador de bienestar que Vidura le dio. Y desde este día en adelante, que se conduzcan con Pārtha (Arjuna) como si fuese su señor.»
संजय उवाच
Educational Q&A
Truthful counsel given for the welfare of all (satya-hita) should be remembered and heeded; ignoring wise advice leads to regret, and ethical failure in leadership culminates in self-reproach.
Sanjaya, reporting to Dhritarashtra, declares that the day’s events should make everyone recognize Arjuna’s unmatched prowess and should force Dhritarashtra to recall Vidura’s earlier warnings and feel the weight of his own culpability.