Shloka 253
शल्यवधे कौरवसेनाभङ्गः, भीमस्य गदायुद्धं, दुर्योधनस्य समाह्वानम्
Rout after Śalya’s fall; Bhīma’s mace engagement; Duryodhana’s rally
प्रययौँ सिंहनादेन कम्पयन्निव मेदिनीम् | संजय कहते हैं--राजन्! ऐसा विचारकर सब लोग वहीं गये, जहाँ वे सैनिक मौजूद थे। शकुनिके वैसा कहनेपर राजा दुर्योधन विशाल सेनाके साथ सिंहनाद करता और पृथ्वीको कँपाता हुआ-सा आगे बढ़ा
prayayau siṃhanādena kampayann iva medinīm |
Dijo Sañjaya: «Oh rey, tras reflexionar así, todos fueron al lugar donde estaban apostadas sus tropas. Y cuando Śakuni habló de ese modo, el rey Duryodhana avanzó con su vasto ejército, rugiendo como un león, como si hiciera temblar a la propia tierra.»
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how counsel and inner resolve can rapidly translate into action in war; it also implicitly warns that martial pride and loud displays of power may mask ethical blindness, as forceful momentum can override sober discernment (dharma-vicāra).
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that, after deliberation and prompted by Śakuni’s words, Duryodhana moves forward with a large force, roaring like a lion—an image of aggressive advance and battlefield intimidation.