Shloka 67
Aśvatthāmā’s Stuti of Rudra and Śiva’s Empowerment (सौप्तिकपर्व, अध्याय ७)
महामना अभश्वत्थामासे ऐसा कहकर भगवान् शिवने अपने स्वरूपभूत उसके शरीरमें प्रवेश किया और उसे एक निर्मल एवं उत्तम खड्ग प्रदान किया ।। अथाविष्टो भगवता भूयो जज्वाल तेजसा । वेगवांश्वाभवद् युद्धे देवसृष्टेन तेजसा,भगवानका आवेश हो जानेपर अभश्वृत्थामा पुन: अत्यन्त तेजसे प्रज्वलित हो उठा। उस देवप्रदत्त तेजसे सम्पन्न हो वह युद्धमें और भी वेगशाली हो गया
sañjaya uvāca | mahāmanā aśvatthāmā iti uktvā bhagavān śivaḥ sva-svarūpa-bhūte tasya śarīre praviśya tasmai nirmalaṃ ca uttamaṃ khaḍgaṃ pradadau | atha āviṣṭo bhagavatā bhūyo jajvāla tejasā | vegavān ca abhavad yuddhe deva-sṛṣṭena tejasā |
Dijo Sañjaya: Tras hablar así, el Bienaventurado Señor Śiva entró en el propio cuerpo de Aśvatthāmā—como manifestación de su misma forma—y le otorgó una espada pura y excelente. Poseído por el Señor, Aśvatthāmā volvió a arder con un resplandor abrumador; fortalecido por aquella energía concedida por los dioses, se tornó aún más impetuoso y temible en la batalla.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that extraordinary power may be divinely conferred, yet its moral weight remains with the human agent. Divine empowerment can intensify a warrior’s capacity for harm, making ethical restraint and right intention crucial—especially amid vengeance-driven violence.
Sañjaya narrates that Śiva enters Aśvatthāmā’s body and grants him a flawless, superior sword. With the Lord’s presence, Aśvatthāmā’s radiance and battle-impetus surge, making him more formidable through divinely generated energy.