Shloka 16
संसारके सम्पूर्ण अस्त्रवेत्ताओंमें तुम श्रेष्ठ हो। तुम्हारी सर्वत्र ख्याति है। इस जगतमें अबतक कभी तुम्हारा छोटे-से-छोटा दोष भी देखनेमें नहीं आया है ।। त्वं पुनः सूर्यसंकाश: श्वोभूत उदिते रवौ । प्रकाशे सर्वभूतानां विजेता युधि शात्रवान्,कल खबेरे सूर्योदय होनेपर तुम सूर्यके समान प्रकाशित हो उजालेमें युद्ध छेड़कर समस्त प्राणियोंके सामने पुन: शत्रुओंपर विजय प्राप्त करना
saṃsārake sampūrṇa astravettāsu tvaṃ śreṣṭho 'si | tava sarvatra khyātiḥ | asmin jagati adyāvat kadācit tava laghutamo 'pi doṣo na dṛṣṭapūrvaḥ || tvaṃ punaḥ sūryasaṅkāśaḥ śvo bhūtvā udite ravau | prakāśe sarvabhūtānāṃ vijetā yudhi śātravān ||
Dijo Kripa: «Entre todos los que conocen la ciencia de las armas en este mundo, tú eres el primero. Tu fama está en todas partes, y hasta hoy no se ha visto en ti falta alguna, por pequeña que sea. Por eso, cuando mañana salga el sol, brilla como el propio sol; a plena luz, entabla batalla ante todos los seres y alcanza la victoria sobre tus enemigos».
कृप उवाच
Educational Q&A
The verse frames martial action within public, accountable conduct: true excellence is not only skill with weapons but also a reputation free from blemish, and victory sought openly “in the light,” aligning valor with honor and dharma.
Kṛpa praises the addressed warrior as the foremost weapon-master and urges him to wait for sunrise, then fight in daylight before all beings and defeat the enemies—an exhortation toward open battle rather than concealed action.